Niniejsza książka przedstawia najważniejsze zagadnienia i szereg nowych koncepcji związanych z interpretacją elektrokardiogramów prowadzoną metodami automatycznymi w sieciach nadzoru medycznego. Systemy telediagnostyczne mają na celu okresowe lub nieprzerwane monitorowanie pacjenta w warunkach jego codziennego życia z możliwością interakcji. Stale wzrastającą popularność zawdzięczają one niewielkiej ilości stawianych ograniczeń oraz dobre symulacji bezpośredniej obecności personelu medycznego.

W książce przedstawiono ważniejsze teoretyczne i narzędziowe zagadnienia podstaw informatyki, które moim zdaniem powinny być składowymi kanonu wiedzy i umiejętności informatyka. Należą do nich: algorytmy oraz ich reprezentacja iteracyjna i rekurencyjna, dokładność algorytmów, modele obliczeń i maszyny obliczające - w tym maszyny Turinga, złożoność obliczeniowa algorytmów, jej rodzaje, kategorie złożoności, złożoność problemów, klasy złożoności problemów, hierarchie złożoności, metody definiowania i rozpoznawania wzorców znakowych obejmujące automaty skończone, wyrażenia regularne, gramatyki formalne oraz języki rozpoznawane i definiowane przez te metody. Książka zawiera krótkie wprowadzenie do obliczeń równoległych zarówno z punku widzenia architektury systemu, jak i algorytmów obliczeń.

Przebieg modelowania przedstawiony został jako ciąg działań, na który składają się: - analiza systemu biomedycznego, studia literaturowe z zakresu biologii, fizjologii a także stanu wiedzy w zakresie modelowania, sformułowanie założeń i ograniczeń; - propozycja modelu matematycznego opisanego np. w kategoriach zmiennych stanu; - zaplanowanie (optymalizacja jakościowa) i wykonanie eksperymentu; - identyfikacja modelu, ocena wyników modelowania; - zaplanowanie (optymalizacja ilościowa) i wykonanie pomiarów w warunkach eksperymentu optymalnego dla identyfikacji modelu; - ocena wyników (dokładność estymatorów, ich przydatność medyczna). Zaprezentowany sposób postępowania pozwala na otrzymanie modelu najlepszego spośród przebadanych, według infomacyjnych kryteriów jakości modelu (np. kryterium Akaike), oraz dokłądnych dzięki zastosowaniu ilościowej optymalizacji eksperymentu. Tak otrzymane dokładne wyniki modelowania, które uzyskały dodatkowo pozytywną ocenę ich przydatności medycznej, są dobrą podstawą wspomagania diagnostyki medycznej i planowania terapii. Prof. dr hab. inż. Juliusz Kulikowski, Instytut Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN: „Praca jest wartościowym opracowaniem naukowym, dotyczącym aktualnej i ważnej dziedziny, a przy tym – odznaczającym się wysokim poziomem naukowym.” Prof. dr hab. inż. Zbigniew Nahorski, Instytut Badań Systemowych Polskiej Akademii Nauk: „Praca jest poświęcona istotnemu dla biocybernetyki i inżynierii biomedycznej obszarowi badań związanych z tworzeniem modeli matematyczncyh procesów zachodzących w organizmach żywych, z wykorzystaniem do tego pomiarów przeprowadzonych w rutynowych badaniach lub planowanych eksperymentach. Jest to kierunek bardzo mocno rozwijający się na świecie. W literaturze polskiej brak jest znaczących pozycji w tym obszarze. Książka będzie przydatna dla coraz szerszego grona czytelników i może stać się punktem odniesienia dla wielu badaczy.”

Rozwój specjalistycznych procedur medycznych wykorzystujących promieniowanie jonizujące niesie ze sobą potrzebę rozwoju metod dozymetrii dedykowanych szacowaniu narażenia pacjenta poddanego danym procedurom, jak również personelu medycznego biorącego w nich udział, a w niektórych przypadkach również osób postronnych. Niniejsza praca poświęcona jest problemowi dozymetrii pól promieniowania mieszanego, z którym mamy do czynienia przy wykorzystaniu promieniowania jonizującego w procedurach medycznych, a dokładniej możliwości zastosowania rekombinacyjnego wskaźnika jakości promieniowania jako istotnej informacji o badanym polu promieniowania.