Bibliogr. s. 617-650, [1].

1. Struktura normatywna prawa administracyjnego: Koncepcja systemu prawa jako zbioru norm; Prawo administracyjne w pionowej i poziomej strukturze systemu prawa; Podstawowe kategorie norm prawa administracyjnego; 2. Obowiązywanie i stosowanie norm prawa administracyjnego w czasie: Normatywne znaczenie pojęcia czasu; Koncepcje systemowego obowiązywania norm prawnych w aspekcie czasowym; Obowiązywanie formalne norm prawa administracyjnego w czasie; Obowiązywanie materialne norm prawa administracyjnego w czasie; Czasowe zakresy następstw prawnych i skuteczności prawnej norm prawa administracyjnego; 3. Podstawowe elementy strukturalne prawa administracyjnego intertemporalnego: Pojęcie zmiany normatywnej w prawie administracyjnym na tle polityki intertemporalnej; Forma , przedmiot i mechanizm zmiany normatywnej; Problem intertemporalny jako konsekwencja zmiany normatywnej; Faktualny przedmiot oraz normatywny wzorzec oceny prawnej w prawie administracyjnym a problem intertemporalny; Zagadnienie retroaktywności norm prawa administracyjnego; Koncepcja stosunku administracyjnoprawnego i metody jego konkretyzacji a zmiana normatywna; Proces jurysdykcji konkretyzacji norm prawa administracyjnego materialnego w sprawie administracyjnej a zmiana normatywna; Administracyjny tok instancji a zmiana normatywna; Materialna i formalna moc obowiązująca w czasie decyzji administracyjnych a zmiana normatywna; Konsekwencje intertemporalne orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego oraz sądów administracyjnych; Metody regulacji intertemporalnej oraz zasady intertemporalne w prawie administracyjnym; Reguły intertemporalne w prawie administracyjnym.